Audio

Alicia Keys – Girl on Fire

De vijfde langspeler in het repertoire van Alicia Keys heet Girl on Fire en is eind gisteren verschenen, een kleine drie jaar na voorganger The Element of Freedom. Op die tijd is heel wat gebeurd in het leven van deze lady. Ze is getrouwd en beviel van haar eerste kindje. Dingen die volgens haar zeker hebben bijgedragen aan deze plaat. Lees en luister je mee?

Het album opent met een klassiek stuk piano, waarbij Keys instrumentaal haar kunsten toont, en dit gaat naadloos over in het overtuigend gezongen Brand New Me. Tegen het einde van dit nummer slaat de sfeer om naar een meer up-tempo geluid. When it’s All Over is erg soulvol afgewisseld met funky momenten. De invloed van Jamie XX is subtiel, maar wel merkbaar, in de positieve zin. Haar zoontje Egypt maakt ook zijn debuut op deze plaat, helemaal op het einde, erg schattig. Mijn favoriet nummer!

“When they lay me down. Put my soul to rest. When they ask me how. I spent my life. At least I got to love ya.”

Na enkele songs valt me op hoe goed de opbouw van deze plaat in elkaar zit. Nummers vloeien in elkaar over alsof het niet anders zou mogen zijn, super! Listen to your heart opent heel klassevol. Het heeft een loungy toets en is redelijk vlak qua opbouw maar desondanks is het een gezellig nummertje. ’t Zou goed passen op een zwoele zomeravond. New Day is ook niet verkeerd, een typische pop-song in mijn ogen. Jammer van het einde dat de sfeer verprutst.

Het meest bombastische moment van het album is de powerballad Girl on Fire. Dit kan, in zijn eigen genre, zeker tippen aan Beyoncé’s Run the World. Behalve in de zuiverheid dan, de versie zonder intermezzo’s van Minaj is veel beter.

Wauw, dat artwork!

Na het rustige, sensuele duet Fire We Make zakt de plaat voor mij in als een pudding. Tears Always Win en Not Even The King zijn cliché vredenummers. Op zich niet verkeerd maar het is gewoon niet mijn ding. That’s When I Knew is van hetzelfde laken een broek maar trekt zich er op het einde nog door. En dan gaat de plaat helemaal loco. Limitedless zet in met een reggae-achtige deun en een melodie die veel weg heeft van Destiny’s Child. Ik vind dit wel een wijs nummer, het laat mij spontaan stampvoeten op de grond.

101 grijpt naar de keel en is een prachtig pianolied. Het gaat over het vinden van de ware liefde. Niet het meest originele thema maar Alicia weet het machtig mooi te brengen met haar stem waar menig zangeres een punt aan kan zuigen. Waardige afsluiter!

Dit is een plaat uit twee delen. Een warm en up-tempo gedeelte, dat zich zelfs met momenten leent voor een cocktailbar, en een ingetogen iets triestiger deel. Maar al met al is het geen slechte cd, ik vind ‘m iedere luisterbeurt beter. En zoals ik het in het begin reeds zei: mijn complimenten voor de opbouw! Als je een album in zijn geheel beluisterd is dit toch geen onbelangrijk detail.

Voor mij is tot nog toe de beste cd van Alicia Keys en ik had het album waarschijnlijk zelf aangeschaft, ware het niet dat Amaury zo aardig was om het op te sturen!

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

3 reacties

  1. Pingback: 2012 in CD’s | Twee Huizen Verder

Iets toe te voegen?