Audio

Delphic

De Britse band Delphic bracht eind februari z’n tweede studioalbum getiteld Collections uit. Toch is de groep al sinds 2009 bezig, ze nemen de tijd om hun werk te maken. Het nummer waarmee ze doorbraken, heet Doubt en is elektropop aan een serieus tempo met meerdere sneren gitaar erdoor.

Het debuutalbum Acolyte waarop dit verscheen werd, mijn inziens terecht, goed onthaald door de pers. NME zei het volgende: “The road to hell is lined with the burnt-out husks of groups who tried to fuse rock and dance. (…) Taking close note of this have been Delphic, who have avoided all the hallmarks of a cheesy crossover album and produced a cohesive and impressive debut.” Halycon, This Momentary en Doubt vind ik de beste songs.

Drie jaar na het verschijnen van Acolyte komen ze met Collections op de proppen. De eerste single Baiya (telkens wanneer ik dit hoort schreeuwt iets in mijn hoofd BAJAAA; dit terzijde) mikt stevig op de dansvloer. Het geluid van de band is wat veranderd op deze tweede plaat maar het is nu ook niet zo drastisch dat het onherkenbaar is geworden. Hieronder kan je zelf luisteren en oordelen! Overigens wil ik ook graag naar hun concert in de AB op 4 maart maar ik heb hier nog geen gezelschap voor gevonden om mee te gaan. Als je dit zou zien zitten, geef een seintje…

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

Iets toe te voegen?