Audio

MS MR – Secondhand Rapture

MS MR Logo
Dit is met voorsprong de zin die bij mij het meest blijft hangen uit het nummer Hurricane van het duo MS MR. Deze band uit Brooklyn bestaat uit Lizzy Plapinger en Max Hershenow. Ze waren eerder al in ons land met hun debuut EP Candy Bar Creep Show in december in de Botanique. Nu enkele maanden later komt hun eerste langspeler er bijna aan. Op 13 mei ligt hij in de winkels maar ik kreeg dankzij Amaury en Sony Music BE de kans om er al vroeger naar te luisteren.

In de Club 69 van Gent verzamelde een groep genodigden zich voor deze pre-listening. En de band stond daar gewoon tussen. Ik heb een tijd aan hun tafel gestaan en het zijn twee heel enthousiaste mensen. Ik vroeg uit nieuwsgierigheid hoe zij erbij gekomen zijn om samen muziek te maken. Naar eigen zeggen zijn ze daar redelijk toevallig bij terecht gekomen gezien ze dit niet van elkaar wisten, en zo is van het één het ander gekomen.

Geen gesigneerde CD (die hadden ze nog niet) maar wel een tracklist om er binnen twee weken bij te steken!

Geen gesigneerde CD (die hadden ze nog niet bij) maar wel een tracklist om er binnen twee weken bij te steken!

Het album werd in de speler gestoken en na een correctie op het tempo van de muziek (Lizzie: I don’t sound like that!) verliep het allemaal gesmeerd. De eerste vijf tracks zijn een herneming van de eerder uitgebrachte EP + de single Fantasy. Perfect om de sfeer te zetten. Ik kan niet exact zeggen wat ik hoorde bij welk nummer, zo precies heb ik het niet gevolgd, maar wat ik hoorde klonk zeker goed. Wat mij het meeste opviel was de toename aan kracht in de nummers naar het einde toe. No Trace (n° 11) beschreef Lizzie als a real powerhouse. Op dat élan ging het ook verder bij uitsmijter This Isn’t Control. Toen volgde stilte en weerklonk in mijn hoofd REPEAT REPEAT, geen slecht teken!

Tijdens het Q&A rondje vroeg ik waar de inspiratie voor de albumtitel ‘Secondhand Rapture‘ vandaan kwam. In mijn ogen een begeesterende titel dus dit wou ik graag weten. Het antwoord dat volgde was redelijk lang en gecompliceerd. Ze houden er ook beide hun eigen visie op na. Wat ik eruit onthoud is dat ze met Secondhand bedoelen dat wij allen vaak achter schermen naar de wereld kijken, en zo altijd een tweedehands beeld van de dingen hebben. Max: “The computerscreen gives us this opening to this whole other world and these, you know, many many perspectives…” De Rapture is dan weer hoe zij dit ervaren.

Het strafste vond ik dat ze al deze muziek thuis gemaakt en opgenomen hebben. En bovendien is vrijwel alles met de computer gemaakt. Enkel de eindproductie is nog door anderen gedaan. Zo vroeg iemand of ze dan ook met hun computers op podia zouden staan. De groep antwoordde dat ze daar eerst wat mee in de knoop zaten maar ondertussen wel een percussionist en een toetsenist gevonden hebben om het écht live te kunnen doen. Ik wil hen zeker nog eens aan de slag zien!

Kortom, het is een CD die ik graag zal aanschaffen op 13 mei (of nu al pre-orderen op Play.com) en nog vaak zal draaien. Het was fijn om deze pre-listening te kunnen mee maken met de muzikanten aanwezig, de kans om direct al je vragen te kunnen stellen aan de makers is toch bijzonder. En tot slot, moest je écht niet kunnen wachten tot 13 mei, aanstaande vrijdag 3 mei krijgt Spotify al de primeur om het album vrij te geven!

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

2 reacties

  1. Pingback: VÉRITÉ – Colors | Twee Huizen Verder

  2. Pingback: 2013 in CD’s (deel 1) | Twee Huizen Verder

Iets toe te voegen?