Audio

Soundtracks, een anekdote

Ik kan het mij nog goed herinneren, in het eerste/tweede middelbaar, toen we in de muziekles een opdracht kregen omtrent filmmuziek. Ik vroeg toen doodleuk voor de hele klas waar die muziek in films dan wel zat, want dat ik dacht dat die er niet was. Die leerkracht heeft toen, op zijn manier, heel kostelijk staan lachen en mij gezegd dat ik maar eens moest luisteren.

Mijn groepslid en ik hadden gekozen voor de eerste film van Lara Croft, die we op dat moment beiden leuk vonden. Het moment dat ik toen met mijn oren naar die film luisterde, ging er een wereld voor me open.Van piano, naar onrustige strijkers, naar elektronische muziek en weer terug. En dat allemaal op enkele minuten tijd!

I was looking for a breath of life, a little touch of heavenly light.

Sindsdien kwam het nog wel wat keren terug, dat de soundtrack een dusdanig prominente plek verovert dat het ver boven de beelden uitsteekt. In 2012 was dit voor mij onder andere het geval bij het nummer ‘Breath of Life’ van Florence + The Machine. Opgenomen met een volledig orkest, wat bij mij altijd een gevoelige snaar raakt. Ik heb de bijhorende film Snowwhite and The Huntsman ook gezien en vond die niet slecht, maar dit machtige stuk muziek werd louter gebruikt in de aftiteling toen iedereen de zaal uitliep. Ik ben daar nog steeds door teleurgesteld. Er waren zonder meer 1001 perfecte opportuniteiten om het een plaats in de film te geven en men heeft die kans niet gegrepen. Bummer.

Dit voorjaar is er al veel fuzz geweest over de soundtrack van The Great Gatsby. Of de film wat is, zal ik pas volgende week kunnen zeggen. De collectie artiesten die ze hebben verzameld voor de muziek is in ieder geval indrukwekkend. Jay-Z, The XX en Florence + The Machine om er maar enkele te noemen. Oftewel zijn ze heel vet betaald oftewel wouden ze het echt heel graag doen vanwege het script. Ik hoop en vermoed dat het beetje van beide is. Bovenstaande featurette is hieraan gewijd.

Gezellig retro soundtracks zoals deze van Silver Linings Playbook vind ik ook altijd fijn. Ze zijn niet enorm beklijvend maar geven wel veel sfeer aan de film, en daar draait het uiteindelijk vaak om bij de keuze van die muziek.

Have love, will travel!

Tot slot nog een vermelding voor de muziek die bij het televisieprogramma Is ’t Nog Ver werd gekozen. Deze vond ik voor een TV-serie ongewoon vrolijk en van toepassing op de bijhorende beelden. Ik heb om de keuze van sommige nummers stevig gelachen en ben vast niet de enige die zich ‘Gateau‘ van Henri Dès in Wenen nog kan herinneren. De soundtrack is door Vier op Spotify geplaatst en deze gooi ik er hier nog even bij!

En nu jij, heb jij een soundtrack die om een reden blijven hangen is? Zo ja: welke?

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

4 reacties

    • ’t Is iets minder mijn muziek maar in het kader van de film is het inderdaad een mooi nummer, en daar draait het om hè! 🙂

      Beantwoorden

    • Oh ja, die van Lost in Translation en Amélie zijn inderdaad schitterend! Die had ik er zelf ook nog kunnen bijzetten eigenlijk 😉 Die van Robinson is mij minder bekend.

      Beantwoorden

Iets toe te voegen?