Audio

Haim – Days Are Gone

Source image: http://www.hellhoundmusic.com

Source image: hellhoundmusic.com

Ik schrijf het eerste deel van deze blogpost na het concert van de gezusters Haim in Londen op 21 september. Telkens wanneer ze in het afgelopen jaar een nieuwe single uit brachten vond ik het helemaal geweldig. Telkens wanneer ik ze op verschillende gelegenheden live bezig zag (Glastonbury, iTunes Festival, …) twijfelde ik weer. Er is iets dat hen, voor mij, live niet overtuigend maakt. Power hebben ze zeker maar de muziek is overmatig percussief live, zowel qua zang als melodisch, en dat stoort mij enorm. Dat gezegd zijnde, is er vanaf vandaag hun debuutplaat Days Are Gone. Wat vind ik daar nu van?

Source image: http://bit.ly/13kZqxc

Source image: http://bit.ly/13kZqxc

Behoorlijk wat stukjes van de puzzel waren reeds gelegd. Forever kwam uit als debuutsingle op de gelijknamige EP. Hierop vinden we tevens Better Off en Go Slow terug, waarvan het laatste nummer ook op het album staat. In de daaropvolgende maanden passeerden nog het ongelofelijk aanstekelijke Don’t Save Me, Falling, en recentste single The Wire (er bestaat hiervan wél een geniale live versie) de revue. Als we dit even optellen komen we aan vijf gekende tracks, op de standaard uitvoering van elf nummers weliswaar. Op de deluxe editie staan nog zeven liedjes extra: Better Off, Send Me Down (eerder uitgebracht samen met Don’t Save Me) en nog remixen + een live versie van enkele ‘standaard-nummers’.

Source image: http://bit.ly/16zzD3I

Source image: http://bit.ly/16zzD3I

Het allereerste nieuwe nummer dat je tegenkomt, heet If I Could Change Your Mind. Dit is samen met Don’t Save Me het meest dansbare nummer van het album, een enorm catchy riedeltje zit hierin. Het is door de retro vibe wel ietwat een buitenbeentje, maar daar is he-le-maal niets mis mee. Dansen dansen! Honey & I is een rustmoment om al het dansen even te counteren. Toch verliest nummer de power van de plaat niet, de baslijn blijft aanhouden en de stemmen energiek.

Na persoonlijk favoriet Don’t Save Me (meekweelen, telkens opnieuw) volg titeltrack ‘Days Are Gone’. Ik had reeds vernomen dat dit een samenwerking is met Jessie Ware en Kid Harpoon, wat je zéker merkt. Funky, beetje disco-ish, wat R&B en de gitaren zijn even in het hoekje gezet. In My Song 5 viert de beat hoogtij. Een heel percussief, redelijk kwaad klinkend nummer met regelmatig wederkerende gitaren en blaasinstrumenten. Krachtig, zonder hierin te overdrijven.

Source image: http://bit.ly/1eHaf5i

Source image: http://bit.ly/1eHaf5i

Go Slow is, zoals de titel het wel verklaart, op het gemakje. Het nummer was al redelijk gekend dankzij festivals, de Forever EP, en een eerdere akoestische sessie. Het is laid-back, maar wederom slagen de zusjes erin om het boeiend te houden en de vaart er niet totaal uit te halen. Fijn! Het voorlaatste nummer heet Let Me Go. Een nummer dat mij in de verte doet denken aan Black Box Revelation. Het is niet verkeerd, maar ik ben toch meer overtuigd door het werk van de Belgische band. Running If You Call My Name ten slotte is een waardige laatste track (ja, het KAN dus). Het is uiteraard een geheel op zich, maar het vat ook de rest van de plaat samen. De retro vibe komt nog even terug, de stevige beat en de gitaren maken het af.

Ik denk dat mijn mening over het album wel duidelijk is; ik ben enthousiast! Het is beter dan ik had verwacht, deels dankzij hun (voor mij niet zo geweldige) live-reputatie maar ook gedeeltelijk omdat ik niet dacht dat ze niveau van hun sterke singles een hele plaat zouden kunnen doortrekken. Op het voor mij mindere Let Me Go na is dat zeer zeker gelukt. Vanaf vandaag ligt het album fysiek in de winkels en ik ga het zeker kopen, waarschijnlijk in de deluxe versie. Nu is het aan jou om te luisteren!

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

3 reacties

  1. Pingback: Paperwhite – Magic EP | Twee Huizen Verder

  2. Pingback: Gabriel Rios – This Marauder’s Midnight | Twee Huizen Verder

  3. Pingback: 2013 in CD’s (deel 2) | Twee Huizen Verder

Iets toe te voegen?