Audio

Justin Timberlake – The 20/20 Experience 2 OF 2

Source image: http://bit.ly/175hmj7

Source image: http://bit.ly/175hmj7

In het voorjaar maakte Justin Timberlake zijn langverwachte comeback met The 20/20 Experience. Een album dat ik kocht en veel heb beluisterd, de nummers duren lang (7+ min. is geen uitzondering) maar die lengte werd telkens goed uitgespeeld. Het klonk anders dan zijn vorige werk, maar verandering betekent in zijn geval zeker niet verarming. Het latinesque Let The Groove Get In was voor mij hét nummer van lange ritten doorheen Zeeland, in gure tijden. Mijn broer was helemaal enthousiast over Strawberry Bubblegum (hij praat er nog steeds over af en toe). En de rest van het album mag er ook zijn.

Wat ik niet had verwacht, en ik was vast niet alleen, was de release van het vervolg The 20/20 Experience 2 of 2 amper een half jaar later. De funky eerste single Take Back The Night, is ook het meeste hit-gerichte nummer van deze plaat. Waar het part 1 quasi volledig gereed stond om de charts én de dansvloer te bestormen, neemt dit album een andere weg. Een luisterpraat zou ik het niet direct noemen, het is nog steeds dansbaar, maar JT doet duidelijk meer z’n goesting onafhankelijk van de media. Het kleurt donkerder en warmer, meer R&B minder pop. Het album ligt vanaf vandaag in de winkel, maar ik kreeg de kans om het eerder te beluisteren.

Source image: http://bit.ly/1bfDP1k

Source image: http://bit.ly/1bfDP1k

Net zoals Pusher Lover Girl op part 1 is het openingsnummer Gimme What I Don’t Know (I Want) een stevige oorwurm. Het steekt al dagen in mijn hoofd. True Blood is ook een dijk van een nummer. Het weet zeer zeker een horror-sfeertje te scheppen. Ik vind dit echter wel ‘gerekt’; het duurt + 9 minuten en dat was echt niet nodig. Het doet afbreuk aan de rest, een gemiste kans! Bij het nummer TKO komt de vocale bijdrage van Timbaland duidelijk naar voren. Ik ben er niet volledig van overtuigd dat dit een meerwaarde biedt. Ik vind zijn, doorgaans agressieve, tussenstukjes eerder storend. Dus Timbaland, beperk uw bijdrage maar tot het producerende deel, want dat doe je prima.

Source image: http://bit.ly/1bfDMlW

Source image: http://bit.ly/1bfDMlW

Over Take Back The Night sprak ik al, een nummer dat regelrecht op de dansbenen mikt! Hierna gaan we verder met Murder, een dubbelzinnige zwarte track. Het deed mij inhoudelijk een beetje denken aan Let’s All Die van Jack Peñate, ook al doet die in een totaal ander genre z’n ding. In dit nummer doet ook Jay Z een gastrol. De heren mogen gerust een album samen maken wat mij betreft, dat zal vonken geven! Met Drink You Away gaan we de western/blues toer op, ik was echt verrast toen ik dit hoorde. Geniaal nummer, heerlijk ritme, geestige lyrics en gewoon een zalig sfeertje dat wordt gecreëerd. You Got It On is niets speciaals, een rustig kabbelend liefdesnummer.

Source image: http://bit.ly/195bxic

Source image: http://bit.ly/195bxic

Het daarop volgende Amnesia is wederom een hoogtepunt op de plaat. Qua inhoud gaat het stevig naar Somebody That I Used to Know van Gotye maar de titel deed mij denken aan iets wat vrij dicht bij mij is gebeurd enkele dagen geleden. Zo interpreteer ik de tekst dus ietsje ander, maar ik krijg er wel telkens kippenvel van. Toch heeft ook dit nummer last van ‘rek’, de laatste twee minuten lijken er echt onnodig aangeplakt. De laatste twee tracks + de hidden track zijn wederom niet verkeerd maar ze schieten er niet echt uit vind ik. De liedjes Blindness & Electric Lady worden hier nog aan toegevoegd bij de deluxe editie, deze nummers ken ik vooralsnog niet.

Net zoals part 1 is part 2 een fijn album. Het heeft een aantal TOPnummers, nl. Gimme What I Don’t Know (I Want), Drink You Away en Amnesia. Een dieptepunt is er niet, maar verder vind ik het niet zo uitzonderlijk. Ik ben zelf meer fan van part 1 maar dit is echt mijn mening, beide delen zijn mekaar wel waard. Hieronder kan je het album beluisteren. Vanaf vandaag is het te downloaden op iTunes en maandag ligt het ook fysiek in de winkels. Laat gerust na wat jij ervan vindt!

Wederom veel dank aan Amaury en Sony Music BE om me de kans te geven om het album voor te beluisteren!

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

2 reacties

  1. Pingback: Lady Linn – High | Twee Huizen Verder

  2. Pingback: 2013 in CD’s (deel 2) | Twee Huizen Verder

Iets toe te voegen?