Audio

2013 in CD’s (deel 2)

2013 CD 2 Banner

Enkele dagen geleden plaatste ik het eerste deel van ‘2013 in CD’s‘ online, vandaag is het tijd voor het tweede en laatste deel. Ik heb nog vijf albums en één EP om aan je voor te stellen. Een hoop vrouwen, een volledig mannelijke band en één solo heer (maar wat voor één). Here we go …

Haim – Days Are Gone

Haim - Days Are Gone

Source image: http://www.hellhoundmusic.com

In den beginne was ik geen fan van Haim. En toch kan ik nu zeggen dat dit album voor mij één van de beste uit 2013 is. De uitgebreide en meer gefundeerde review van Days Are Gone kan je in een ander artikel lezen maar het zal je wel duidelijk zijn/worden dat ik enthousiast ben. De plaat is mij enorm meegevallen, deels dankzij de lagere verwachtingen door hun (voor mij tot nog toe niet zo geweldige) live-reputatie maar ook omdat ik niet dacht dat ze niveau van hun sterke singles een hele plaat zouden kunnen doortrekken. Ik wil Haim echt met eigen ogen aan het werk zien, en ik hoop zo hard dat ze het mindere live-beeld dat ik nu heb, kunnen bijstellen. Op 24 februari in de AB, ik ben benieuwd!

Justin Timberlake – The 20/20 Experience Part 1 & 2

Justin Timberlake - The 20/20 Experience

Source image: http://bit.ly/175hmj7

Mister Sexyback Justin Timberlake maakte in 2013 zijn comeback, en dat zou de wereld geweten hebben met twee full albums op een half jaar tijd. Ik heb ze beide gewikt, gewogen en goedgekeurd. Het zijn fijne albums, al neigt mijn voorkeur meer naar part one. Het is meer catchy en voelt nooit uitgesponnen aan (wat een risico is met nummers die gemiddeld zeven min. duren). Bij het tweede album lijken de nummers soms echt té lang, al apprecieer ik de meer duistere en minder dansbare inslag van deze plaat ook wel. Een uitgebreide review over part two, vindt je elders terug. Oh, en sexy zijn ze beide met momenten zeker, JT is z’n pluimen nog niet verloren.

London Grammar – If You Wait

London Grammar - If You Wait

If You Wait, het debuutalbum waar in 2013 het meest naar uit keek en dat de verwachtingen keihard in loste. De prominente stem van frontvrouw Hannah Reid slorpt vanaf de eerste noot je aandacht op, en houdt hem ook bij. Voor deze plaat in september uit kwam waren reeds een aantal nummers bekend, waaronder Hey Now waar het verhaal van de groep mee startte. De nummers zijn rustig en vaak sober maar zeker niet saai, desondanks de vaak gelijkaardige opbouw ervan. Er zijn genoeg wisselende elementen (vnl. instrumentaal) om de variatie erin te houden. Ook de cover van Kavinsky’s Nightcall is helemaal uitgepuurd en in hun eigen stijl gepast. Ik vind het een machtig mooi, mysterieus en bezwerend album, London Grammar is een groep om in de gaten te houden …

MØ – Bikini Daze EP

Source image: Facebook MØ

Source image: Facebook MØ

De Deense Karen Marie Ørsted heeft een eigen stijl, een crossover tussen electro en pop maar met nog invloeden uit andere genres. Na erg fijne ‘losse’ singles  als Pilgrim en Waste Of Time bracht ze in september haar eerste fysieke (op vinyl) release uit. XXX 88, in samenwerking met Diplo, heeft van de vier verzamelde nummers het meeste hitpotentieel. De andere drie klinken ook stuk voor stuk anders. Van een ballad naar een door trompet gedreven melodie. Deze Bikini Daze EP is een fijne voorloper voor haar debuutalbum No Mythologies to Follow, wat eind februari op de planning staat. Op 25 maart te zien in de Botanique, er zijn nog kaarten!

Oso Leone – Mokragora

Oso Leone - Mokragora

Mokragora artwork – Credits: Xavier Marin – Source image: Oso Leone Tumblr

Op de valreep van dit jaar leerde ik via het Glimps festival in Gent de band Oso Leone kennen. Hun optreden kon ik niet bijwonen maar ik ben er wel in geslaagd om de mannen ergens een cd’tje in de stad te laten liggen dat ik later heb opgehaald. En ik ben wat blij dat ik ‘m aan mijn collectie heb kunnen toevoegen. Deze vijf Mallorcanen maken machtig mooie meanderende nummers. Mokragora is ook eigenlijk niet uit elkaar te halen. Ieder nummer zit dusdanig verweven in het volgende dat je niet pas ergens in het midden wil starten maar enkel in het begin, chapeau hiervoor. Meer over dit album kan je lezen in mijn review. Kortom: een echte luisterplaat die je moet gehoord hebben en voor mij één van de ontdekkingen van 2013!

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

3 reacties

Iets toe te voegen?