Audio

Foxes – Glorious

Foxes Glorious Artwork

Foxes, het pseudoniem van Louisa Rose Allen, is een Britse singer-songwriter die al sinds 2012 nummers uitbrengt. Haar doorbraak kwam er dankzij de samenwerking op het nummer Clarity van Zedd, een Duitse producer en DJ. Sindsdien ging het snel voor Louisa, ze ondertekende een contract bij Sony en stelde op 9 mei haar debuut plaat Glorious aan de wereld voor. Het album bevat een bonte verzameling van oud en nieuw werk en ik laat het vandaag aan je horen.

De opener is Talking to Ghosts, een theatraal nummer (zoals velen op dit album) met een oosterse insteek. Die bijzondere invalshoek maakt het een buitenbeentje op het album, al is het tegelijkertijd dankzij de opvallende beat ook een prima sfeerzetter voor de andere uptempo nummers die er nog op volgen.

Foxes_1

Vele liedjes op het album slagen er jammer genoeg niet in om er boven uit te steken. Onder meer Youth en Holding Onto Heaven zijn degelijke popsongs maar geen uniek materiaal. De vraag die ik mij dan stel is er of er op een (deluxe) album van zestien nummers niet beter wat meer werd geschrapt.

Waar ik wél fan van ben is van nummers zoals Let Go For Tonight; bombastisch, erg meekweelbaar en ook best dansbaar dankzij de funky piano, pop zoals ‘ie hoort te zijn! Ook mooi is het daaropvolgende Night Glo, een theatrale ballad die de vocale kwaliteiten van Foxes (echt, wat. een. stem) goed in de verf zet. Dit is het type ballad dat ik graag hoor, dramatisch zonder te verdrinken in melancholie, top!

Foxes_2

Ook leuk is Night Owls Early Bird waarbij de toetsenist op een wurlitzer vrolijk z’n gang gaat. Geen saaie piano dit maar wel een orgelklavier waar een fijn retro geluid uit komt. Naar het einde van het standaard album toe vinden we nog Shaking Heads, wederom een nummer waarbij de blips en beats een belangrijke rol spelen. Hierboven weerklinken de bijna engelachtige vocals van Foxes het allerbest. Met het catchy “we are young we’re foolish” refrein bewijst dit één van de grootste oorwurmen van Glorious te zijn.

 

Jammer genoeg hebben we hiermee het sterkste deel van de plaat achter de rug. Wat nu nog volgt zijn voornamelijk ballads, maar wel eerder ballads gone wrong. Vooral de live versie van Clarity ontbreekt volledig de kracht die Night Glo wel heeft. Beauty Queen klinkt ronduit triviaal en de ‘slaapliedjes’-effecten van Home wekken meer ergernis dan nostalgie op. Gelukkig is er nog In Her Arms, een powersong die Louisa brengt op een manier om schrik van te krijgen. De percussie komt ditmaal van steel drums, wat het op slag (pun intended) een stuk frisser doet klinken.

Kortom: Foxes weet met Glorious een debuut op te leveren waar zéker potentieel in zit dankzij enkele erg fijne nummers. Jammer maar helaas klinkt een deel als opvulsel en ook de ballads op het einde hadden wel wat meer pit mogen hebben. Een dubbeltje op z’n kant. Mijn aanraders? Let Go For Tonight, Night Glo en Shaking Heads!

 

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

1 reactie

  1. Pingback: Giorgio Moroder – Déjà Vu | Twee Huizen Verder

Iets toe te voegen?