Audio

Kan Wakan – Moving On

Kan Wakan - Moving On Artwork

Popmuziek die klinkt als de soundtrack van een James Bond film, het is niet iedere (beginnende) artiest gegeven. Toch ben ik onlangs zo’n plaat tegen gekomen; Kan Wakan uit Los Angeles levert met Moving On een mooi debuut af, dat voldoet aan het bovenstaande maar nog wel meer is dan dat. Vandaag stel ik hun album aan je voor.

De opener heet Forever Found, een meanderende popsong met een zomerse vibe. Toch is hier reeds de subtiele dramatiek voelbaar die op verschillende momenten in het album zal floreren. De strijkerspartijen naar het einde toe hebben wel wat weg van Hooverphonic’s stijl. Ze zijn bovendien ingespeeld door het Metamorphosis Chamber Orchestra, dat gedirigeerd werd door Stefan Linev, de oom van de Bulgaarse componist/producer/multi-instrumentalist Gueorgui I. Linev, één van de drie muzikanten van Kan Wakan. Erg knap gedaan dit. De lage stem van Kristianne Bautista slaagt erin om prachtig te versmelten met de muziek, en aangevuld met producer/gitarist Peter Potyondy is Kan Wakan’s verhaal compleet.

Titeltrack Moving On gaat verder op het ingezette élan en vormt de perfecte overgang naar het eerste hoogtepunt van dit album, Like I Need You. Dit nummer kan echt di-rect dienen als soundtrack voor de volgende James Bond film, het had ook een nummer van Adele kunnen zijn. Ik schrok dan ook niet toen ik las dat haar mixing engineer en die van Kan Wakan dezelfde persoon is. De vraag is nog maar of zij dit nog had kunnen verbeteren, ik heb daar eerlijk gezegd mijn twijfels bij. De sfeer van dit nummer wordt verder nog voort gezet in Mont Blanc, zo mogelijk nog geslaagder dankzij de toegevoegde blaasinstrumenten. Wederom een lied dat mij op verschillende momenten enorm aan Hooverphonic’s orchestrale geluid doet denken, machtig mooi.

Het middenstuk van het album is meer ingetogen. Are We Saying Goodbye is een vrij sober, naar trip-hop neigend, nummer. Het klinkt niet zo filmisch maar misstaan in het geheel doet het allerminst. Why Don’t You Save Me vind ik het zwakste lied van de plaat, het schiet er gewoon niet echt door wat resulteert in een somber gekabbel.

In de staart bevinden zich nog Midnight Moon, Pt. I en II. Het eerste doet mij aan meerdere groepen denken, maar dankzij de bugel zeker en vast duidelijk aan Novack. Eigenlijk moet je de twee delen als één nummer bekijken, gezien ze naadloos in elkaar overvloeien. Ook in deel twee speelt de bugel een opmerkelijke rol, wat dit duo toch echt een beetje los zet van de rest. Verder vormt het lied wel een heel erg mooie afsluiter voor Moving On.

Kan Wakan 2

Kortom: Kan Wakan heeft met Moving On een fijne debuutplaat gemaakt. Je voelt heel gauw dat drijvende kracht Gueorgui een enorme perfectionist is, alles aan dit album klopt tot in de details. Het is een afwisselende plaat, die wat mij betreft het meest uitblinkt in de theatrale en filmische gedeeltes. Ik denk tegelijkertijd ook dat een volledig album vol dramatiek afbreuk zou doen aan deze delen, het zou teveel van het goeie zijn. Maar echt wel puik werk dit album, het verdient zonder twijfel een kans.

 

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

Iets toe te voegen?