Audio

La Roux – Trouble In Paradise

La Roux Trouble In Paradise Artwork

Vijf jaar hebben we er met z’n allen op gewacht (oké, eigenlijk vooral de afgelopen maanden): Trouble In Paradise, het tweede album La Roux. Met heerlijke nummers zoals QuicksandColourless Colour en Bulletproof op het palmares, wisten we reeds waartoe deze dame in staat is. Blij was ik dan om te horen dat Uptight Downtown, het eerste lied van de nieuwe plaat, niet al te ver afwijkt van de tropische disco pop die haar typeert. Vandaag ligt het album eindelijk in de rekken, en ik stel ‘m maar al te graag aan je voor!

Na de, reeds genoemde, opener schakelen we een slagje terug. Traag voelen haar liedjes zelden aan maar de uitbundigheid van Uptight Downtown vinden we op de rest van het album niet meer terug. Eigenlijk vind ik het erg moeilijk om op haar songs ‘een tempo’ te plakken. Toen ik Tropical Chancer opnieuw hoorde bij het beluisteren van het volledige album, klonk het in mijn geheugen vele malen sneller. My mind was blown.

Storen doet het echter allerminst: Paradise Is You bijvoorbeeld, toont waarom Elly Jackson ook erg goed is in de meer rustige nummers. Ze had en heeft een machtige stem die matcht met haar muziek zoals niemand anders het haar zou kunnen nadoen. Ieder lied dat zij maakt klopt tot in de puntjes.

La Roux 1

Credits: photographer Simon Procter

Waar La Roux ook in uitblinkt, is in het maken van meekweel-refreinen. Quasi elk lied op Trouble in Paradise heeft er zo wel eentje, Sexotheque en Tropical Chancer zijn de schoolvoorbeelden van dienst.
Het huzarenstuk van het album is Silent Partner. Maar liefst zeven minuten lang bezweert Elly gitaren en retro klinkende synthesizers alsof ze in haar leven nooit wat anders deed. Het lied neemt een vaart als een trein, die ik er met momenten ook letterlijk in lijk te horen. Naar het einde toe wordt het zelfs érg funky …

’t Allereerste lied dat La Roux’s terugkeer aankondigde, heet Let Me Down Gently, een nummer waarvan ik toen enkelen hoorden zeggen dat ze het een teleurstellende comeback vonden. Hier ga ik echt allesbehalve mee akkoord; ik vind het één van de beste nummers van het album. Het klinkt écht oprecht en gemeend en zit ook erg leuk in elkaar dankzij de tempowissel in het midden én de toevoeging van de saxofoon in het slotstuk.

La Roux 2

Credits: photographer Simon Procter

Kortom: fan van La Roux was ik al sinds haar gelijknamige debuutplaat, en met Trouble In Paradise zal dit er zeker niet op verminderen. Met slechts negen nummers weet zij voor drie kwartier luisterplezier te zorgen met geen enkel dieptepunt. De hoogvliegers zijn wat mij betreft Let Me Down Gently en Uptight Downtown maar het album in z’n totaliteit is zeker en vast een kanshebber voor ‘zomerplaat van 2014’!

La Roux stelt in december Trouble in Paradise voor in de Botanique. Er zijn nog kaarten, maar erg lang wachten zou ik toch niet meer doen …

 

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

2 reacties

  1. Ik heb het album al reeds gekocht maar vandaag nog geen tijd gehad om te beluisteren… Ben alleszins wel al ontzettend benieuwd, nog meer na deze review!

    Beantwoorden

Iets toe te voegen?