Audio

Alt-J – This Is All Yours

Alt-J This Is All Yours Artwork

Alt-J is zo’n band die ik leerde appreciëren dankzij anderen. Zowel dankzij Ellie Goulding’s magistrale cover van Tessellate, als door mijn lief die hun debuutalbum vanbinnen en vanbuiten kent. An Awesome Wave zou ik eigenlijk vaker moeten beluisteren, maar vandaag heb ik het toch eerst over de opvolger ervan, getiteld This Is All Yours.

De plaat start behoorlijk episch. De Intro is bombastisch en eclectisch, met zowel opera-achtige als Arabische geluiden erin. Als je hieraan begint met de gedachte om even rustig weg te zakken, zal je dat toch enkele minuten moeten uitstellen.

Bij Arrival In Nara en Nara zal dit wel lukken. Beide tamelijk kalme nummers die goede tegenhangers vormen voor de drukke opener. Alt-J heeft goed naar Fleet Foxes geluisterd vooraleer aan deze liedjes te starten, zij hadden die zeker ook kunnen maken. Een mooi detail bij Nara is het geluid van de kerkklok in het begin. Het geeft het lied een down to earth gevoel mee. Verder is het geen bijzonder maar wel een fijn nummer. Deze twee vormen een goeie combo.

Alt-J 2

De reeds uitgebrachte singles zijn zonder twijfel de beste nummers van het album. Zowel Every Other Freckle, Left Hand Free als Hunger Of The Pine (mét Miley Cyrus, een meesterzet) klinken heerlijk in de oren. Reken maar dat zeker die laatste hoge toppen zal scheren in de eindejaarslijstjes.

Garden of England is een gewaagd iets. Dit fluitintermezzo dat één minuut en negen seconden duurt had er voor mij niet bepaald in gehoeven, het haalt volledig de vaart uit dit album.

Alt-J

Waar het This Is All Yours aan ontbreekt, is dynamiek. De vreemde volgorde van de liedjes zorgt hier enigszins voor maar dat is alles behalve voldoende om te maskeren dat de meeste songs ronduit saai zijn. De genialiteit waar An Awesome Wave vol mee stond, is grotendeels zoek geraakt. Choice of Kingdom, Warm Foothills en Pusher zijn prima slaapmutsjes maar ook echt niet meer dan dat. Leaving Nara tenslotte brengt nog een beetje leven in de brouwerij en vormt daardoor een deftige, maar niet representatieve outro.

Kortom: This Is All Yours geeft mij het gevoel van een gemiste kans te zijn. Alt-J bracht met hun debuutplaat een verfrissend, intrigerend geluid dat er stond als een huis. Ook live, wist mijn beste mij nog te vertellen over Werchter 2013. Dit album komt in mijn oren nog niet in de buurt van die initiële klasse. De geweldige stem van frontman Joe Newman is er nog steeds, ja, en met Hunger Of The Pine leveren ze geweldig werk af, maar ik wil meer van dat horen.

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

1 reactie

  1. Pingback: Top 10 albums van 2014 | Twee Huizen Verder

Iets toe te voegen?