Artikel

Crammerock verslag – 5 september 2014

Credits: Frederik Van Havere

Credits: Frederik Van Havere

Het eerste festival waar je ooit naartoe ging. Ik denk dat iedereen zich dat nog voor de geest kan halen. In mijn geval was dat Crammerock, een middelgroot festival in Stekene. In 2008 was ik er voor het eerst toen het evenement zich nog in de dorpskern bevond. Wat voor een overweldigende ervaring was dat! Sindsdien ben ik er elk jaar minstens één dag geweest en zag ik bijzondere optredens van Selah Sue (voor bijna geen volk), Daan (na de ‘dronken affaire’ vorig jaar op Linkerwoofer was hij hier in bloedvorm), Absynthe Minded (met een violist die helemaal loco ging), The Happy (nog mét Isolde Lasoen) en zo kan ik nog wel even door gaan. Dit jaar kreeg ik de kans om er gisteren namens Twee Huizen Verder aanwezig te zijn. Een verslag van hoe het er aan toe ging, kan je lezen vanaf hier.

20140905_Crammerock_0001

20140905_Crammerock_0005

De planning voor de avond was om eerst een stukje van Amongster mee te pikken. Het verkeer op de Antwerpse ring gooide echter roet in het eten waardoor wij uiteindelijk pas na hun set in de buurt van het Crammerockgras arriveerden. Geen drama, deze band is goed genoeg opdat we ze zeker op een ander tijdstip nog eens aan het werk zullen zien.

20140905_Crammerock_0008

20140905_Crammerock_0010

Na het bemachtigen van onze tickets besloten we om eerst op zoek te gaan naar eten gezien de rest van het programma er aardig vol uit zag. We aten op het gemak onze Wok & Roll op (of toch grotendeels, te wijten aan chocoladetaart eerder op de dag) en begaven ons vervolgens richting de noordkant van de grote blauwe tent voor Coely.

20140905_Crammerock_0029

Na een straffe a capella opening van Alicia Keys’ A Woman’s Worth wisten we het helemaal zeker: deze dame bezit een gouden keeltje. Voor een zeker niet tot de nok gevulde tent schepte ze zeer snel een goeie sfeer. De interactie met het publiek was geslaagd, al haalde hij soms net iets te veel de vaart uit de set. DVTCH NORRI$, een andere rapper, vormde bij momenten een fijne aanvulling op Coely. Hij is zelf minstens even getalenteerd en ze zijn duidelijk perfect op mekaar ingespeeld. Ruimte voor spontaniteit was er ook, met een stukje geïmproviseerde beatbox en haar hit Ain’t Chasing Pavements sloot ze haar – te kort – optreden af.

20140905_Crammerock_0034

20140905_Crammerock_0042

Een half uurtje later was het in de meer cosy clubtent de beurt aan Altrego. Het nieuwe project van Jasper Erkens kon ik dankzij de singles Love Is Flawless en Lucky 13 wel smaken. Jammer genoeg waren dit, samen met Miraculous Epiphanies de enige nummers die live écht de moeite waren. De rest was net wat te matig om ons bij te blijven. Ook de interactie tussen de bandleden ontbrak volledig. Ze kennen alle drie goed hun vak, maar deden vooral elk hun eigen ding wat het geheel uit mekaar liet vallen. Met een pot lijm en een extra elektronische injectie kunnen ze zeker potten breken, er is vooral nog wat werk aan.

20140905_Crammerock_0052

We checkten even het verdere verloop van de avond om dan weer richting te grote tent te wandelen. Daar gaf Admiral Freebee het beste van zichzelf. Ik ken ’s mans repertoire niet voldoende om hier een waardevol oordeel over te geven maar wat we hoorden was goed. Herkenningspunten waren Einstein Brain en Nothing Else To Do, beiden puik gebracht. De laatste act op ons programma was Arsenal, omstreeks tien uur stonden zij gereed voor hun concert.

20140905_Crammerock_0081

20140905_Crammerock_0088

De band opende knap met z’n nieuwste single Temul (Lie Low). Deze werd gebracht door de mysterieuze Deense zangeres Lydmor. Na de intro wisselde zij met de bekende Leonie Gysel en begon Arsenal pas echt aan z’n zegetocht door Stekene. Met ondermeer hits zoals Longee en Estupendo zetten zij de goed gevulde tent al gauw in lichterlaaie. Het lijdt geen twijfel: dit zijn podiumbeesten pur sang. De dynamiek werd erin gehouden door onder meer zanger Baloji erbij te halen voor Personne Ne Bouge. Ook Lydmor kwam op het einde nog terug, voor een minder geslaagde medley met Oasis’ Champagne Supernova. Dit had ze eigenlijk beter niet gedaan. Toch was ook dit intermezzo snel vergeten toen Arsenal de überhit Lotuk tevoorschijn toverde. De band kwam, zag en overwon hier voor de tweede keer. Volgend jaar weer?

Wat mij betreft is Crammerock er wederom in geslaagd om een fijn festival neer te poten. Vandaag staan onder meer Hooverphonic en Oscar & The Wolf op het mooie programma. De dag is ondertussen uitverkocht maar kwestie dat je alvast weet wie er volgend jaar mogelijk opnieuw kan staan!

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

Iets toe te voegen?