Audio

Gabriel Rios – This Marauder’s Midnight

Gabriel Rios This Marauders Midnight Artwork

Gabriel Rios en ik, wij hebben een haat-liefde verhouding. In het verleden bleek het vaak een hele beproeving om een volledige plaat van hem uit te luisteren. Wel kocht ik in 2011 Two Compilations, een verzameling van zijn bekendste nummers met een erg fijne bonus cd vol onuitgebracht werk. Een jaar geleden trok hij weer mijn aandacht met Gold, het eerste lied van zijn nieuwe album This Marauder’s Midnight. Elke derde maandag van de volgende maanden bracht hij een nieuwe stukje van de puzzel uit. Sinds vorige week ligt de volledige plaat in de winkels.

Het beluisteren van de twaalf nummers voelt als een wandeling doorheen de tijd. Als je een beetje naar de Belgische radiostations luistert, heb je de meesten wel al eens gehoord. Ik heb er enkele meegepikt bij de eerste speelbeurt, en dat kan ik mij nog vrij goed herinneren.

Gabriel Rios 2

Credits: Michael Sewandono

Gold is een goede opener, gezien het één van de sterkste nummers op het album is. Een echte oorwurm ook, na het horen van de plaat was dit hetgeen wat de rest van de dag bleef hangen. Toevallig luisterde ik gedurende een mistige ochtend, iets wat zich perfect leent tot het tweede lied, Madstone. Echt een geluid om bij onder een warm dekentje te kruipen. Ik hoorde het album diezelfde dag nogmaals ’s avonds tijdens een onweersstorm, ook deze sfeer leent zich perfect.

Eén van de heerlijkste nummers is zonder twijfel Police Sounds. Dankzij onder meer de clap-accenten zou het bijna een lied van de band Haim kunnen zijn. Al zouden zij er uiteraard nog wat meer gitaren aan toevoegen. Het sterkste stuk van This Marauder’s Midnight zit duidelijk in het midden, ook Burning Son is een topschijf. Heel toegankelijk ook, het verbaast mij dat je dit niet vaker op de radio hoort.

Gabriel Rios 1

Credits: Michael Sewandono

Negen nummers ver dacht ik echt dat Gabriel Rios erin zou slagen om een plaat te maken vol verschillende nummers die mij stuk voor stuk blijven boeien. Jammer genoeg gaat die vlieger toch niet op. Afsluiter Swing Low is oké, maar de twee liedjes daarvoor hadden voor mij er niet bij gehoeven.

Desondanks is dit een boeiend album geworden. Gezien het in een lange periode is opgenomen, is het een geheel met veel verschillende invloeden. Je haalt er zo de nummers uit die in dezelfde mood werden geschreven en/of opgenomen, en dat maakt het tot een vrij uniek iets. Bovendien horen we een Gabriel Rios die ver weg blijft van liedjes zoals Ghostboy en Angelhead. Dat blijf ik twee van z’n beste ooit vinden maar chapeau dat hij z’n schip zo’n andere koers heeft laten varen, het staat ‘m wel.

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

2 reacties

  1. Pingback: Gabriel Rios (in de Cirque Royal) | Twee Huizen Verder

Iets toe te voegen?