Audio

Oaktree – Chapters

Oaktree Chapters Artwork

Oaktree is de alias van Adriaan de Roover, een jonge snaak uit Antwerpen. Voor dit artikel kende ik z’n werk al een tijdje. Zijn debuut EP Chapters verscheen namelijk in april. Oaktree maakt sferische, quasi louter instrumentale, elektronica met een onwerelds geluid. Z’n soundscapes balanceren tussen de dansvloer en de slaapkamer, een subtiel voelbare spanning die ze net zo boeiend maakt. Tijd dus om Adriaan aan je voor te stellen.

Al bij de eerste noten van La Fin is duidelijk dat Oaktree het elektronische spectrum graag breed trekt. Het hele nummer wordt erg mooi gedragen door piano en viool, instrumenten die hij er samen met een harp ook live bij haalt. Dit is elektronica waar een zeer puur gevoel aan vast hangt. Het gebruik van de ‘echte instrumenten’ plukt de muziek uit de atmosfeer en haalt ze naar de aarde, wat ze de nodige tastbaarheid toedient. Adriaan’s live performances vormen ook deels de reden voor dit artikel. Ik hoorde de laatste weken meerdere vrienden positief hierover. Reden temeer om een concert van hem wat hoger op de ‘to see’ lijst te schuiven.

De EP gaat verder met het gelijknamige nummer Chapters. Een lied vol dynamiek met zowel diepe bassen als ijle hoge klanken. Exact zes minuten zorgvuldig samengestelde details vormen een aangenaam geheel. Molecule klinkt weer net dat tikkeltje meer organisch. Het is in mijn oren een lied waar veel emotie in naar voren komt. Ik weet niet wat het exact triggert, maar mijn geest wordt hier druk van. Bovendien last het Oaktree in het midden een rustpauze in die net lang genoeg is, waardoor het daarna weer volledig anders lijkt te klinken.

Ook Restless Mind speelt in op de chaos. De zenuwachtige intro schakelt na een halve minuut over naar een hogere versnelling. Dit doet gek aan, het zou nog een ideale soundtrack voor een thriller kunnen zijn. Het lied steekt net zoals de andere vier goed in mekaar, maar het benauwde gevoel dat het mij bezorgt, maakt er toch mijn minst favoriete song van.

Slotlied I Still Feel heeft dankzij de vocals van Avondlicht en de London Grammar achtige gitaarklanken een warmer geluid. Deze elementen stellen het lied los van de rest, maar maken er wel een mooie afsluiter van. Het doet mij ook het meest aan andere artiesten denken, ik meen er bijvoorbeeld vaag iets van Sweet Coffee in te herkennen.

Kortom: Oaktree z’n debuut EP is zeker veelbelovend te noemen. Het geluid dat hij maakt, klinkt speciaal en uniek én is goed gemaakt. Ondertussen werkt hij naast het toeren hard aan zijn tweede EP, ik ben alvast benieuwd naar wat die zal geven.

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

1 reactie

Iets toe te voegen?