Audio

Leonard Cohen – Popular Problems

Leonard Cohen

Tachtig jaar en nog een album uitbrengen, ik zie het Will Tura over zes jaar ook nog wel doen. De Canadese Leonard Cohen deed het dit jaar met zijn Popular Problems. Een funky, soulalbum dat me aan The Night of the Proms doet denken.

Veel voorstellen is er niet aan. Of net wel.. Hij heeft een curriculum om U tegen te zeggen. Leonard Cohen is een zanger die al meedraait sinds 1967. Ondertussen heeft de man al 13 albums uitgebracht. De titels van deze LP’s zijn meestal simpel: Songs of Leonard Cohen, Songs from a Room, Songs of Love and Hate, Ten New Songs… Die eenvoud trekt Cohen doorgaans ook door in zijn muziek. Zijn nummers zijn te beluisteren met erg veel ease.

Dat Cohen ondertussen al een jaartje ouder is, merk je ook aan zijn nummers. Hij praat eerder dan dat hij zingt. Dat neemt niet weg dat Did I Ever Love You een swingend nummer is dat in je oren blijft kleven, of dat het openingsnummer Slow barst van de funk.

Leonard Cohen heeft in zijn leven naast succes ook al wat ongeluk gekend. Zijn (ondertussen ex-) manager stal op zijn zeventigste al zijn pensioengeld, dat is ook de reden waarom hij weer begon op te treden. Niet echt iets wat iemand droomt ooit te kunnen vertellen aan het nageslacht. Gelukkig bezit hij de talenten die hij heeft, want de tickets voor de optredens werden verkocht als zoete broodjes.

Popular Problems

Popular Problems is in mijn ogen een beter album dan het vorige Old Ideas. Persoonlijk vond ik dat hij erg moe klonk op het vorige album. Popular Problems staat met twee voeten op de grond en zegt: hier ben ik. De meeste nummers op het album zijn nieuw, maar Born In Chains kende zijn debuut al in 1985. Cohen stopte het nummer toen al in een soundcheck in Europa. In 2010 zat het nummer ook al in zijn tour.

In Canada werd het album al 20 000 keer verkocht in zijn eerste week en The Telegraph noemde het een meesterwerk. We kunnen dus wel stellen dat het album positief onthaald werd. Ook hier thuis heeft het album al meer opgestaan dan me lief is.

Did I Ever Love You is een nummer met een heel vreemde dynamiek. The New York Times omschreef het als de misstap van het album. Cohen vertelt de lyrics  en na iedere strofe, komt het swingende refrein van zijn achtergrondkoortje. Toegegeven: het is een vreemd nummer, maar man hoe vaak ik al ben opgestaan met dat nummer in mijn hoofd valt niet meer te tellen!

You’ve Got Me Singing vond ik best een grappig nummer. Het lijkt alsof Cohen zijn achterban voorzegt wat ze moeten zingen. Als we die opmerking even wegdenken en ons focussen op de songtekst, dan weten we dat dit helemaal geen grappig nummer is. Het is een liefdeslied. Cohen zingt voor zijn geliefde. Zij doet hem zin geven om te zingen, ook al is er pijn in de wereld en wil hij zich verstoppen. Dankzij haar heeft hij zin om door te gaan. De liefde kan toch mooi zijn.

Het album helemaal beluisteren is als een streling voor je ziel. Een cleansing van je ziel als het ware. Zijn stem is een aangenaam vuurtje dat knettert in je oor. De muziek werkt soms nostalgisch, andere keren oppeppend. Negen nummers lang stelt Leonard Cohen je op je gemak. De wereld is een veilige haven, denk je dan. Het is een album dat me zin doet krijgen in kerst en in gezelligheid.

Geplaatst door

Dromer - Journalist - Digital Media Manager - Poëtisch grietje - Muziekontdekker (daar zit kont in) - Interviewer | Belangrijkste dromen: Beyoncé interviewen, een boek schrijven, de wereld zien.

Twitter

1 reactie

Iets toe te voegen?