Audio

Dutch Uncles – O Shudder

Dutch Uncles O Shudder Artwork

Toen ik enkele maanden geleden voor ’t eerst iets van Dutch Uncles hoorde, was ik direct verkocht. Nieuw is deze Britse indie-pop groep allesbehalve, ze maken reeds muziek sinds 2008 en hebben ondertussen al drie albums op hun palmares. Vandaag stel ik graag de vierde, O Shudder, aan je voor die alvast in oktober werd aangekondigd met de erg catchy single In n Out.

Starten doen we deze plaat met het rustig kabbelende Babymaking. Geen spraakmakende opener, maar wel een goeie om de sound te pakken te krijgen. Een vioolaccentje hier, een noot op de oude piano daar en de sfeer is gezet. De machine komt pas echt op gang tegen het einde van Upsilon, hier hoor je het heerlijk enthousiaste en zomerse geluid waar ik verliefd op ben geworden. Duizend keer op repeat dit. Met Drips meer van dat, bovendien melodisch aangevuld door de zalige warmte van houtblazers.

Dutch Uncles

Credit: Adrian Lambert

De plaat bolt rustig verder om in het midden uit te komen bij In n Out, waar ik het zonet al over had. Echt een geweldig lied dit, en een prima keuze ook als eerste single. Het begint kalm en transformeert vervolgens in een stukje funky retro popmuziek. Je hebt de thematiek ervan misschien niet onmiddellijk door, maar de band beschrijft het als “breaking down the ‘friend zone’” (luister maar eens goed).

Bij het daaropvolgende Given Thing is, onder meer dankzij de xylofoonklanken, de geest van componist Thomas Newman nooit ver weg. Het is een knap geïnstrumenteerd lied met een filmische inslag, boeiend om naar te luisteren.

Don’t Sit Back (Frankie Said) doet de hele tijd wat chaotisch aan, heeft een gekke opbouw en is daardoor mijn minst favoriete nummer van de plaat. Ik vat het gewoon niet helemaal denk ik. Ook Tidal Weight toont een meer duistere kant van het album, zowaar eentje om licht nerveus van te worden. Zeker geen slechte song, maar het is echt wennen om dit te horen na alles wat ervoor kwam.

Het einde nadert wanneer Be Right Back begint. Een poëtische keuze om dit als laatste op de tracklist te plaatsen. Dit lied is lichter van aard dan het vorige, edoch niet zo optimistisch als de eerste nummers. Daardoor past het perfect waar het staat, het vat O shudder erg goed samen. Catchy is het ook, zeker wanneer de vrouwenstemmen (!) op het einde in dialoog gaan met die van de band. Deze meerstemmigheid zorgt voor een fijne dynamiek. Een lied dat zonder twijfel veel te snel gedaan is, net zoals de hele plaat eigenlijk. Ik ben fan.

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

1 reactie

Iets toe te voegen?