Audio

Interview Kovacs

Persfoto 32

‘Je eerste optreden in België en al meteen Rock Werchter, dat is wel heel tof’, Kovacs blijft er allemaal erg nuchter bij. Een tijdje geleden kon je bij ons ook al een review van haar album lezen. Dat we enthousiast waren was daarin wel duidelijk. Vorige week ontmoetten we haar in Café STORM , aan het Museum Aan de Stroom. Drie kussen later kon ons gesprek beginnen (en ons enthousiasme voor deze excentrieke Nederlandse groeide nog).

Hey Kovacs! Drukke dagen nu?

Ja, het is echt wel druk. Er staat nog heel wat op het agenda. Griekenland, Tel Aviv, Duitsland, Nederland … en België.

Wat wist je al over Rock Werchter voor je gevraagd werd om er op te treden?

Ik had er al heel veel over gehoord. Er zijn al wat vriendinnen van mij naartoe geweest vroeger. Ik had geen tijd of geld om te gaan en ik was altijd te laat om kaartjes te kopen. Zelfs op Pinkpop was ik nog nooit geweest voor ik er optrad, maar ik heb wel heel veel goede dingen over Werchter gehoord.

Hoe was dat, optreden op Pinkpop?

Heel speciaal. Ik was er zelf nooit geweest, behalve als kind met mijn moeder. We zaten buiten het festivalterrein op een berg te luisteren. Toen had ik al het idee dat ik er ‘later als ik groot ben’ wel heen wou gaan. Om er dan echt te staan, dat is wel heel bijzonder.

Kovacs Shades of Black Artwork

 Je hebt je look wel al mee om over de tongen te gaan. Wanneer ben je begonnen met het dragen van die berenmuts?

Dat is vier jaar geleden nu, denk ik. In het begin weet ik wel dat iedereen zoiets had van: waarom loopt ze nu met zo’n belachelijke muts op? Een tijdje later ging ik schrijven in Londen,  liep ik een vintage winkel binnen en zag ik deze hangen. Ik dacht: die neem ik mee, want die is nog groter en specialer dan die andere. Het was eigenlijk als mopje, maar ik heb ‘m nooit meer af gezet. Degene die ik nu op heb, is ondertussen al versie twaalf. Die eerste was al tweedehands, dus het was moeilijk te zien welk merk het was. Een half jaar heb ik lopen zoeken naar waar hij vandaan kwam en toen zei iemand dat ie uit Australië kwam. Uiteindelijk bleek de muts toch uit Canada te komen en ben ik in contact gekomen met de maker ervan. Nu zijn we goede vrienden en krijg ik elk half jaar wel een aantal mutsen opgestuurd in verschillende kleuren. Het is nepbont trouwens!

En nu maakt de muts deel uit van je imago.

Ja, ik wil nu wel bijna iets nieuws. Dit is leuk, maar ik zie mezelf nu niet over 20 jaar nog met die muts rondlopen. Maar ik draag altijd wel iets op mijn hoofd. Over twee jaar vind ik misschien weer iets anders en dan zet ik dat op mijn hoofd. (lacht)

 Je debuutalbum is nu ook uit. Heb je bewust voor de Amy Winehouse-vibe gekozen? 

Hmm, mijn inspiratie komt vooral uit oude muziek. Ik denk dat Amy Winehouse daar ook voor een groot stuk haar inspiratie uit heeft gehaald. Maar ik wil niet iets maken wat lijkt op het werk van iemand anders. Ik wil vooral mijn eigen ding doen, maar ik kan begrijpen dat het raakvlakken heeft omdat het dezelfde kleur heeft ergens. Maar ik probeer het toch anders te benaderen dan Amy.

Het brengt ons ook een beetje terug naar de jaren ’20.

Ja, dat hoor ik heel graag. Persoonlijk vind ik dat er veel meer gevoel zit in die muziek. En het is ook niet perfect. Het leven is ook niet perfect, dat ervaren we allemaal. Ik leef ook mijn muziek. Alles wat ik zing, heb ik ook gevoeld. Dat maakt het ook vaak herkenbaar voor de mensen die ernaar luisteren. Fool Like You gaat bijvoorbeeld over iemand die je verlaat en dat is iets wat we allemaal al meegemaakt hebben, toch?

Denk je al aan een volgend album? 

Ja ja ja, het zit al in mijn hoofd. Ik ben onlangs verhuisd naar Berlijn om er aan mijn muziek te werken, maar door de periode van promotie voor mijn album ga ik pas in juli tijd hebben om echt te schrijven. Het is wel een uitdaging, want je wil in hetzelfde straatje blijven en toch ook iets nieuws proberen. Het is gewoon een gekkenhuis op dit moment. We zijn eigenlijk een soort machine aan het bouwen die hopelijk nog jaren meegaat en dat is wel heel leuk. Overweldigend, maar leuk. Je moet gewoon voor jezelf ook genoeg tijd inbouwen om even tot rust te komen en te kijken naar wat je aan het doen bent.

En om trots te zijn.

Ja, inderdaad. Het gaat op een gegeven moment allemaal zo snel. Eigenlijk is dit toch een heel groot leermoment en een moment waar ik zo naar uit heb gekeken. Dit is wat ik altijd al heb gewild en het walst als een vloedgolf over me heen. Dus het is belangrijk om daar af en toe bij stil te staan.

De sympathieke Kovacs staat vrijdag 26/06 om 14u40 in Klub C op Rock Werchter.

Geplaatst door

Dromer - Journalist - Digital Media Manager - Poëtisch grietje - Muziekontdekker (daar zit kont in) - Interviewer | Belangrijkste dromen: Beyoncé interviewen, een boek schrijven, de wereld zien.

Twitter

Iets toe te voegen?