Audio

LANKS – Banquet EP

Lanks - Banquet EP Artwork

Lanks is de alias van Will Cuming, een singer-songwriter en producer uit Melbourne. Diegenen die dit blog al wat langer volgen, zagen hem een klein jaar geleden al eens passeren in een artikel over verschillende artiesten uit die stad. Toen had hij pas z’n Thousand Piece Puzzle EP uit, waar enkele heerlijke tracks op terug te vinden zijn (beluisteren die handel!). Vandaag stel ik graag z’n nieuwste worp aan je voor: de Banquet EP.

Twee songs uit de EP waren al een tijdje bekend. Het openingsnummer Hold Me Closer is er zo één. Dit lied toont goed de stijl van deze muzikant. Een vrij klassiek – folky – geluid gecombineerd met een elektronisch draagvlak. Er zitten zelfs een beetje voorzichtige drum and bass ritmes in.

De andere single heet Beach Houses, een heerlijk laid-back zomers nummer, dat -haha, ironie – aan de wereld werd voorgesteld in putje winter. Ontkennen dat het deed verlangen naar warme zomerdagen, kan ik allerminst. Dit lied klinkt zo dat het lijkt alsof alle elementen op een luie zondag toevallig zijn samengebracht, en tegelijkertijd besef je hard dat dit zeker niet het geval is. Will is een perfectionist die let op de details, dat hoor je in elke song terug.

Settle Down is qua ritme een tussengeval. Eerder downtempo dan uptempo, maar zo doet het tegelijkertijd niet aan. Mede dankzij de mysterieuze achtergrondgeluiden die erin heersen, vind ik dit een intrigerend lied. Beeldschone gitaaroutro ook.

Lanks

Credit: Brook James

De overige drie nummers zijn wél echt somber, en ja, ik ben daar niet zo voor te vinden. Aurelia is naar eigen zeggen “my favourite song on the record, and it is very close to my heart”. Dat hoor je wel, dit is echt oprecht gezongen. Desondanks dat ik van het melodische aspect minder fan ben, vind ik dit dus wel een schoon lied.

Kortom: de Banquet EP van Lanks is er voor mij eentje met twee kanten. De uptempo en luchtige zijde, en de downtempo en weemoedige tegenhanger. Ik vind ’s mans talent beter naar voren komen in het optimistische gedeelte, maar dat kan zeker louter persoonlijke voorkeur zijn. Wat ik wél mis, is de meer experimentele invalshoek van op de vorige EP. In Knife en Spear bijvoorbeeld zit een ingenieus en fijn geweven melodietje dat al dagen door mijn hoofd spookte. En nu ontbreekt dat. Volgende keer beter Will?

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

Iets toe te voegen?