Artikel

Lokerse Feesten 2015, dag 7: Tout Va Bien, Rae Morris & Tori Amos

Tout Va Bien Lokerse Feesten

Aangezien ik last-minute toch nog de kans kreeg om naar dag 7 van de Lokerse Feesten te gaan, besloot ik om er op mijn eentje op uit te trekken. Zo’n move betekent per definitie een beetje avontuur. Hoe mijn avond samen met Tout Va Bien, Rae Morris en Tori Amos eruit zag? Dat ga ik je vertellen.

Ik wou graag op tijd zijn voor de set van Tout Va Bien die om zeven uur begon, dus daarom vertrok ik een uurtje op voorhand richting de festivalsite. Binnendoor rijden naar Lokeren ging erg vlot, de parking vinden iets minder, en zo stond ik dus een kwartier voor tijd bij het onthaal om mijn bandje af te halen. Dat zou mij toegang geven tot de backstage, waar ik uiteindelijk Rae Morris tegen kwam. Deze vriendelijke krullenbol signeerde mijn album, om vervolgens weer in de coulissen te duiken voor andere verplichtingen.

Tout Va Bien

Dankzij z’n solo voorprogramma voor Jessie Ware in februari wist ik het al: Jan Wouter van Gestel, alias Tout Va Bien, heeft een gouden keeltje. Het was wel verschieten om hem hier met vier extra bandleden aan het werk te zien. De ingetogen kracht van zijn individuele set ruimde plaats voor een grootsere, maar ook indrukwekkende, sound. Het doek dat achter de band hing, toonde een sterrenhemel (zie foto hierboven), iets wat mogelijk beter had gewerkt in een meer duistere setting. De muzikanten droegen quasi allen een zonnebril en weerkaatsten daar toch mooi een ster mee. Een ander plaatje dan verwacht dus, maar uiteindelijk klopte het wel.

Het geluid van deze groep staat in elk geval als een huis. Hun debuutplaat Kepler Star had mij aangenaam verrast en live wisten ze die goed over te brengen. Enkel jammer van het nog niet echt talrijk aanwezige publiek, deze mannen verdienden meer.

Rae Morris

Rae Morris Lokerse Feesten

Voor het optreden van Rae Morris bleek dat ik toch niet zo alleen was op het festival, een vriend (zanger van Hunterstreet) bleek ook naar Lokeren te zijn afgezakt met twee van zijn vrienden. Iemand met wat meer instrumentale kennis bij u hebben is fijn, want hij wees mij er bijvoorbeeld op dat de drum erg goed afgeregeld stond. Dat was eigenlijk bij het totale plaatje het geval, deze groep produceerde een mooi geluid, met Rae’s engelenstem als leidraad. De vreemde eend in de bijt was de contrabas, die door de bassist zo nu en dan naar voren werd gehaald, maar eigenlijk weinig meerwaarde bood tegenover de ‘gewone’ basgitaar. Wij concludeerden dat het vooral veel gezeul en show was, met dat instrument.

Maar deze groep speelde zonder twijfel een fijne set, al draaide die toch iets anders uit dan ik had verwacht. Bij songs zoals Unguarded en Cold had ik op een gewaagder geluid met meer bas gehoopt, maar bij Do You Even Know? en slotstuk Love Again kwam Rae wél helemaal los. Het potentieel is er zeker, en de prachtige smile ook, met nog iets meer durf komt het helemaal goed met deze Britse jongedame.

Tori Amos

Veel piano, en niet zo heel veel roodharige dame, was mijn eerste indruk toen ik Tori Amos op het podium zag. Ik had geen flauw idee wat ik me bij haar act moest voorstellen, en had dit dus ook niet zien aankomen. Laat het ons erop houden dat wij nooit vrienden zullen worden. Ze leek mij zeker een ervaren pianiste, en ook met haar stem kon ze een arsenaal trucjes van stal halen, maar haar muziek (op Cornflake Girl na) is gewoon mijn ding niet. Aangezien ik ook niet zo’n enorme fan ben van Oscar & The Wolf, heb ik het na drie kwartier Tori definitief voor bekeken gehouden.

Toen ik dacht dat het er wel op zat met de gekkigheden deze avond, bleek dat ze op de parking takes voor een nieuwe aflevering van een Vlaamse tv-serie aan het draaien waren. Geen idee wat de plot daar verder van zal worden, maar het was wel vermakelijk om tijdens zo’n misdaadtafereel de auto op te pikken.

Kortom: de Lokerse Feesten, ik had die gemist. Het was al jaren geleden dat ik me nog eens op de Grote Kaai van Lokeren bevond, en ik was vergeten hoe gezellig het daar is. Oké Tori Amos was niet je dat, maar Tout Va Bien en Rae Morris hebben het wel goed gedaan, en de sfeer was top. Ik zeg nu alvast voorzichtig: tot volgend jaar Lokeren!

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

4 reacties

  1. Pingback: Oordopjes op maat, bevalt dat? | Twee Huizen Verder

  2. Pingback: Pukkelpop 2015, het verslag | Twee Huizen Verder

  3. Wow, hoe ben je dan aan een backstage-pass geraakt? 🙂 Ik ben persoonlijk een gigantische fan van Tori Amos. Wanneer je haar voor de eerste keer hoort is het normaal dat je haar muziek heel raar vindt, maar hoe meer ik er naar luister, hoe meer ik hou van haar nummers. Ik ben dus speciaal voor haar gekomen en kende Tout Va Bien en Rae Morris nog niet, maar wat een aangename verrassing waren hun optredens! Vooral Rae Morris is nu ook echt een favorietje geworden :-). Ik was trouwens ook alleen maar ben daar twee andere Tori Amos-fans tegenkomen en heb met hen een heel toffe avond doorgebracht! Lotte

    Beantwoorden

    • Dat kan als je als pers naar het festival gaat, niet zomaar dus 🙂 Of Tori ooit echt mijn ding zal worden weet ik niet, maar misschien geef ik haar nog wel eens een kans. Wel fijn dat je Rae nu ook leuk vindt én een toffe avond had! Heb je Oscar and the Wolf nog gezien?

      Beantwoorden

Iets toe te voegen?