Audio

St Germain – St Germain

St Germain artwork

Toen St Germain’s eerste plaat uit kwam, zat ik nog in de kleuterschool. Gezien ik ondertussen uw werkende medemens ben, wil dat zeggen dat Ludovic Navarre met z’n alias al geruime tijd in de muziekbusiness zit. Z’n meest markante wapenfeit tot nog toe was voor mij z’n tweede album Tourist, dat in 2000 verscheen. Het bevat songs zoals Rose Rouge en So Flute, die tijdloze klassiekers zijn geworden. Vijftien jaar later besloot de Fransman om nog eens een nieuwe plaat uit te brengen. Een titelloze verzameling van acht nummers is het resultaat.

Eerlijk, een plaat van St Germain recenseren is geen eenvoudige klus. Z’n nieuwe muziek doet net als z’n oude aan als een lange, relaxte wandeling. Een loungy klankenpalet, aangevuld met percussie en wat Afrikaanse gezangen hier en daar. En dat omvat het zo’n beetje, toch is het zoveel meer dan dat wat in woorden te gieten valt.

Waar ik schrik had dat deze plaat een afkooksel zou zijn van Tourist, is het dat gelukkig niet geworden. De heersende vibe van die plaat is gewoon verder gezet. Misschien met iets minder uitspringers, maar des te meer in de vorm van een vloeiend en coherent geheel. Bij songs zoals Family Tree kan je je initieel niet anders dan op de boulevards van Parijs wanen, om vervolgens de nacht in te duiken in zo’n typisch Frans cafeetje.

Kortom: ik ga hier niet veel woorden meer aan besteden; laat ik het er gewoon op houden dat ik ongelofelijk blij ben met het feit dat Tourist niet de laatste plaat van St Germain is geworden. En ik hoop dat deze het ook niet is.

PS: mijn vriend en ik zijn nog naarstig op zoek naar een duoticket voor St Germain’s uitverkochte concert in de AB, iemand die er toevallig eentje op overschot heeft?

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

Iets toe te voegen?