Audio

The Shoes – Chemicals

The Shoes - Chemicals artwork

Het allerbeste exportproduct uit Reims is sinds mensenheugenis altijd champagne geweest. Wist ik veel dat er zich in die stad sinds 2007 ook twee fransozen als The Shoes profileren. Deze week maakte ik kennis met Chemicals, wat ondertussen al hun derde plaat is. Bij de eerste luisterbeurt kampte ik vooral met veel ‘wtf-momenten’ om nog wat later te concluderen dat de muziek misschien toch zo slecht niet is.

Ten eerste: ik zou nooit geraden hebben dat deze muziek uit Frankrijk komt, het doet mij er zelfs in de verste verte nog niet aan denken. Zeker niet met tracks zoals Lost In London. Ten tweede: het is lang geleden dat ik nog eens zo’n eclectische verzameling liedjes na elkaar hoorde. De groepen die het vaakst bij me opkwamen zijn Hot Chip en The Opposites. Die eerste voor de dansbare popsongs, die tweede voor de hip-hop met rave invloeden. Deze genres gaan wonderwel hand in hand bij The Shoes. Maar dat is nog niet alles: je hoort ook nog wat indie-rock en Depeche Mode achtige klanken tussendoor.

The Shoes band

Credit: Romain B James

Neem nu Made For You, dat is echt zo’n nummer dat veel hedendaagse popbandjes zouden kunnen gemaakt hebben. Vervolgens krijg je echter Drifted, met zo’n stevige johnny-bak intro waar ik toch even van moest bekomen. Feit is wel, dat het zich daarna ontpopt tot één van mijn favoriete songs van het album. De beats klikken perfect met de rustige pianopauze’s tussendoor, en het geheel staat nog meer als een huis wanneer je er wat volume aan geeft. Gelikte overgangen tussen hard en zacht die je aandacht zonder twijfel vast houden. Ik vind het straf.

Een retro gevoel krijg ik dan weer bij Lost In London, een popnummer dat bijzonder tijdloos klinkt. Vortex Of Love is zo mogelijk nog genialer. Je zou misschien niet denken dat dit is wat je in 2015 wil horen, maar toch is het zo. Give It Away klinkt iets actueler, maar is minstens even goed.

Eigenlijk kan ik weinig negatiefs zeggen over dit album. Behalve dan misschien dat Us & I iets té stevig is naar mijn smaak, al ben ik er nog niet helemaal uit. Ook afsluiten doet The Shoes erg mooi met Whistle. Een rustig lied, met een nachtelijke clubby insteek. Mijn suggestie: geef deze gekke plaat zeker een kans, en beluister ze meteen volledig. Dat lijkt me de enige manier om er een juist oordeel over te kunnen vellen. Ik ben alvast fan.

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

Iets toe te voegen?