Audio

Vooruitblik: wie wij meer en minder willen horen in 2016

Eindejaarslijstjes 2015: Vooruitblik naar 2016

Toen Annelies het idee opperde om op te lijsten van welke bands we wel en niet nog iets willen horen in dit nieuwe jaar, was ik meteen mee. Geef toe, af en toe zeggen we allemaal wel eens graag eerlijk ons gedacht. Uiteraard moet de weegschaal ook hier in evenwicht worden gehouden, en daarom stellen we tevens enkele artiesten/bands voor die we een beetje hebben gemist in 2015, of die ons het afgelopen jaar erg nieuwsgierig hebben gemaakt. Here we go!

Wie wij minder willen horen in 2016.

Milow, pretty please. Ook al bracht hij in 2015 bij mijn weten geen nieuwe muziek uit, toch slaagt hij er nog steeds iets te vaak in om op de radio te komen met oud materiaal of nieuwe protégées. Mijn grootste muzikale vrees voor 2016 is een nieuw album van zijn hand, ik kan je alvast vertellen dat ik dan voor een paar weken resoluut op CD’tjes in de auto overga. (Britta)

Annelies zal hier misschien anders over denken, maar ik heb het ondertussen compleet gehad met Sam Smith. De mislukte Bond-song was z’n laatste wapenfeit, en voor mij de mokerslag. Ik twijfel niet aan zijn stemgeluid (z’n bijdrage aan Disclosure’s Latch klinkt nog steeds geweldig) maar hetgeen hij er solo mee doet vind ik povertjes. (Britta) – Ga ik mee akkoord, hoor! (Annelies)

In het Frans klonk de muziek van Christine and the Queens al irritant, maar toen ze ook in het Engels de radiozenders begon te teisteren werd het helemaal tenenkrommend. Als je je niet enigszins verstaanbaar kan maken in het hedendaags Esperanto, geef het dan – desnoods na verloop van tijd – op. Zowel van It als van de song die ik voor haar verovering van Amerika hoorde, kon ik met mijn beste Engels niets maken. Het is genoeg geweest. (Britta)

Wie wij meer willen horen in 2016.

Ja, we hadden Låpsley‘s briljante Understudy EP begin 2015, maar daarna kregen we op single Hurt Me en B-kantje Burn na een volledige stilte op ons bord. Haar debuutplaat komt er dit jaar hopelijk écht aan, en door al dat wachten liggen mijn verwachtingen extra hoog. (Britta)

Als er iemand is die ik enorm gemist heb het afgelopen jaar, dan is het wel Robyn. Ze heeft een zware periode achter de rug. Christian Falk ,waarmee ze samen het project La Bagatelle Magique opstartte, overleed in 2014 en dit jaar zou ze met hun nummers op tour gaan maar dat bleek nog even te moeilijk. Hopelijk kan ze deze zware gebeurtenis met de tijd een plaats geven en komt ze in 2016 misschien eens naar België. (Annelies)

Toen zangeres Blooms enkele maanden geleden haar twijfels uitte over het verder zetten haar muzikale carrière, vond ik dat erg jammer. Gelukkig heeft ze zich na een korte pauze bedacht, en geconcludeerd dat ze zich in 2016 toch op muziek wil focussen. Haar laatste release heet Love en vond ik de maks. Ik ben dus erg benieuwd naar wat EP no° 2 zal brengen. (Britta)

Shura is bezig met een album, halleluja! Eén van mijn favoriete artiesten het afgelopen jaar. Met Indecision, Love For That (feat. Mura Masa) en 2Shy maakte ze me alleen nog maar benieuwder naar wat er aan zit te komen. (Annelies)

Na de release van het knappe debuutalbum If You Wait, uitgebreid toeren en ongelofelijk veel airplay krijgen, werd het weer muisstil rond London Grammar. We weten dat de band aan een nieuwe plaat werkt, en dat ze dit jaar zal verschijnen, maar verder lossen de bandleden bitter weinig. Aangezien de lat hoog ligt voor dit trio, zal het ongetwijfeld een moeilijke tweede zijn. Al heb ik er het volste vertrouwen in. (Britta)

We sluiten deze post graag af met jou het allerbeste te wensen in 2016. Wij zullen ook weer van de partij zijn, en hopen alvast op een jaar vol heerlijke nieuwe muziek. Tot in den draai!

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

1 reactie

Iets toe te voegen?