Audio

Rosie Lowe – Control

Rosie Lowe - Control

Eind 2014 schreef Annelies hier voor ’t eerst over Rosie Lowe. Meer bepaald over nummers zoals How Do You Like It en Water Came Down. Zelf moest ik eerst even wennen aan het geluid van deze Britse dame. Enkele luisterbeurten en een paar nieuwe songs later was ik echter helemaal verkocht. Toen ze in december aankondigde dat ze haar debuutplaat zou uitbrengen, wist ik dat dit iets zou zijn om reikhalzend naar uit te kijken. Gisteren verscheen Control, en vandaag onze mening erover.

Het eerste wat mij opviel bij het bekijken van de tracklist, is dat er weinig oud werk op te vinden valt. Dat stemde mij enigszins gelukkig, want vele debuterende artiesten trappen in deze ‘val’ waardoor ze vervolgens een plaat afleveren die iedereen al kent. En dan is de verrassing er natuurlijk af. Het is natuurlijk een gok, als je weet dat het bestaande materiaal reeds werd geapprecieerd. De afgelopen weken liet Rosie ons wel al Woman en So Human horen. Twee prachtige, soulvolle en krachtige songs, waarmee ik zeker wist dat we op onze beide oren konden slapen voor de rest.

De single waar ik nog steeds het meest dol op ben, heet Worry Bout Us. Op Studio Brussel trok het lied de aandacht van Lefto, die er in zijn show fervent reclame voor maakte. Het is een popsong die alles in huis heeft om groot te worden, een mooie melodie, beats, krachtige vocals en een catchy refrein. Of het zal gebeuren, valt af te wachten.

Rosie Lowe - Water

INTRLD is een beetje een vreemde eend in de bijt. Zoals je uit de titel wel kan afleiden is het een interlude, die op zich wel oké is, maar erg vreemd geplaatst binnen de tracklist. Er viel imho ook wel meer uit die 51 seconden te halen dan wat het geworden is.

We gaan verder met So Human waarover ik daarnet al sprak, en daarna door naar Nicole. Dit is een nummer van een veel zwaarder kaliber dan de vorige. Dit door de melodie, maar vooral door de tekst, die een voor velen vast herkenbaar verhaal bevat. Zeker eens goed luisteren naar die lyrics.

Het slotstuk wordt ingezet met Right Thing, het oudste nummer op deze plaat. Ik vind het allesbehalve jammer dat ze dit behouden heeft, want het is een sterk exemplaar. Ten slotte krijgen we nog het funky I’ll Be Gone (hopelijk ben je dat niet al te gauw, Rosie) en For You. Dat laatste begint op de piano en evolueert in een meeslepend laatste lied.

Kortom: zoals je na het lezen van dit artikel vast wel begrepen hebt, ben ik erg enthousiast over dit album. Wat mij betreft naast Malibu van Anderson .Paak het beste wat 2016 al heeft voortgebracht. Op 3 maart speelt Rosie Lowe in Trix te Antwerpen en dat concert is nog niet uitverkocht, haast je.

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

Iets toe te voegen?