Audio

Poliça – United Crushers

Poliça - United Crushers artwork

Die debuutplaat van Poliça, Give You The Ghost, is en blijft een pareltje. Geef me een nachtelijke autorit en ik zal er snel naar grijpen. Vandaag stelt de band alweer z’n derde studioalbum op amper vier jaar (!) tijd voor. Dankzij de eerste single Lime Habit, die een vocale puurheid heeft die we van zangeres Channy Leaneagh niet gewoon zijn, was mijn aandacht gewekt. Maar klinkt United Crushers ook in z’n geheel goed?

Beginnen doen we alvast sterk, met het aanstekelijke Summer Please. Vervolgens horen we de hierboven reeds vermeldde single Lime Habit. Deze combo doet het beste vermoeden voor de rest van de plaat, maar we mogen niet te snel victorie kraaien. Someway doet z’n best om catchy te zijn, maar het refrein valt daarvoor véél te vlak uit. Met de strofes is het beter gesteld, net genoeg om dit lied overeind te houden.

Ik heb dit album meerdere malen moeten beluisteren om voorbij de tweede single Wedding te geraken. Telkens opnieuw verloor ik onbewust integraal mijn aandacht. De sound waarmee deze groep mij initieel begeesterde, lijkt verder weg dan ooit tevoren. En zo draalt deze zoekende plaat verder langs Melting Block en Top Coat. Die laatste biedt meer pit, véél elektronica en een duistere beat. Elementen die mij wederom tot luisteren aanzetten, maar waarover ik mijn mening vooralsnog niet volledig heb gevormd.

Poliça

Bij Fish gaan we weer de interessante richting uit. Een sobere melodie die fris aanvoelt, een sterke zanglijn. Ja, dit boeit mij. Ook Berlin springt eruit, dankzij het houterige getokkel en de meer bijzondere melodie. Bij Baby Sucks kreeg de groep ongetwijfeld op een zomerse dag het idee ‘om er eens wat blazers bij te halen’. Voorts horen we een drukke drumlijn, stevige beats en dit werd allemaal samen in de blender gegooid met een funky resultaat. Het klonk zestig seconden onwennig, maar had mij daarna wél helemaal beet. Als de groep in de toekomst voor een ander geluid kiest, laat het dan dit zijn, het past beter dan verwacht. De aangename vibe wordt nog vlotjes doorgetrokken in Kind, hoera. Afsluiten doen we met Lose You. Dit klinkt niet erg speciaal, maar het is tenminste een relatief solide Poliça nummer.

Kortom: Poliça was in de beginperiode een groep met een solide, uniek geluid, maar klinkt op deze derde langspeler verstrooider dan ooit. Ik hoop oprecht dat ze voor hun vierde plaat meer tijd nemen, en tijdig bedenken over hoe ze tegen diens verschijningsdatum willen klinken. Potentieel is er met hopen, maar op United Crushers hoorde ik het enkel in de kop en de staart.

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

Iets toe te voegen?