Artikel

Hemels London Grammar (in de Sint-Augustinuskerk)

London Grammar Showcase

Toen we te horen kregen dat we naar de showcase van London Grammar in Antwerpen konden gaan, maakte mijn hart een sprongetje. Niet per se omdat ik al hun nieuw werk schitterend vind. Wel vanwege alle fijne herinneringen die ondertussen met deze band gepaard gaan. Dus trokken wij op woensdagavond richting AMUZ, wiens concertzaal zich in de Sint-Augustinuskerk bevindt. Perfect voor de hemelse gezangen van Hannah Reid vertelde Studio Brussel ons. Of de ervaring dat leert, vertellen wij je nu.

Toen we een dik kwartier voor de opening van AMUZ aan de voordeur stonden, was de spanning al te snijden. Om 20 uur mochten we binnen en konden we voor een dik halfuur het prachtige gebouw in ons opnemen. We mochten nog niet in de concertzaal, maar de foyer was qua uitzicht zeker de moeite.

London Grammar Showcase

London Grammar Showcase

Eens binnen in de concertzaal trappelden we van ongeduld.

Maar: we kwamen toch eigenlijk voor de muziek, hè? Om stipt 9 uur stond het Britse trio in de coulissen klaar om te verschijnen. Dat deden ze met bravoure. Hannah zette a capella Rooting For You in. Een lichte beving in haar stem konden we quasi niet bespeuren, ze verstopte haar zenuwen als een pro. Haar kompanen Dan Rothman en Dot Major wierpen haar een tevreden blik toe.

Vervolgens passeerden oudere hits zoals Strong en Hey Now de revue, afgewisseld met nieuw werk. Ze schonken ook aandacht aan minder bekende songs zoals Interlude en Flickers. Die laatste spon heerlijk uit in een zo goed als onherkenbare versie van Help Me Lose My Mind. Toen gingen ze voor het eerst in de set een beetje los. Dot drumde even alsof z’n leven er vanaf hing en Dan tokkelde de snaren van zijn gitaar. Zo’n uitspattingen volgden af en toe nog, zoals bij afsluiter Metal & Dust, maar jammer genoeg leent hun muziek zich daar meestal niet toe. Jammer niet vanwege de andere liedjes op zich, eerder omdat hen wel af gaat en meer afwisseling in de set brengt.

London Grammar Showcase

Ook songs van hun tweede plaat – Truth Is A Beautiful Thing – brachten ze ten berde. Naast de opener Rooting For You kwamen Big Picture, de titelsong van het album, Hell To The Liars en Oh Woman, Oh Man voorbij. Vooral Truth Is A Beautiful Thing wist me aangenaam te verrassen. Ik kende dit lied nog niet maar het bleek een wonderschone ballad die bijna enkel door Hannah werd gedragen. Hell To The Liars komt live mooi tot zijn recht dankzij de stevige instrumentale outro. En Oh Woman, Oh Man kon niet anders dan een schot in de roos worden.

Kortom: dat we onze twee handjes kusten voor het krijgen van deze zalige kans. London Grammar is en blijft een prachtgroep met een sterke live reputatie. Die is zeker deels te danken aan Hannah’s engelenstem, maar onderschat de puike prestaties van haar bandleden Dan en Dot niet. Het enige wat mij nog rest te vertellen is dat ik hoop dat er op hun nieuwe plaat (die morgen verschijnt) voldoende nummers staan met wat ‘poeier’ erin. Want het is net het uitpuren van de verschillende facetten van hun sound, die ‘m zo schoon en boeiend maakt.

Geplaatst door

Grafisch vormgever overdag. Muziek- en koffiefanate 's avonds en in het weekend. Nieuwsgierig aagje. Droomt ervan om ooit een albumhoes te ontwerpen.

Twitter Website

4 reacties

    • Heb je al een ticket voor Pukkelpop? Dan komt dat helemaal in orde! We maken waarschijnlijk ook nog wel een artikel tegen dan met onze aanraders voor het festival, voor moest je verder geïnteresseerd zijn 😉

      Beantwoorden

Iets toe te voegen?